വൈറസ്

സമർപ്പണം ഈ കൊറോണക്കാലത്തും വിഷലിബ്ധമായ മതതീവ്രചിന്തകൾ മാറാത്ത മനസ്സുകൾക്ക്!

 കൊറോണ

ഭീതിതമായൊരു ഭീകര വൈറസിൻ
വ്യാപനത്താലീ ലോകം വിറയ്ക്കുന്നു
ജീവഭയം പേറി മാനവരൊക്കെയും
വീടുകൾ താഴിട്ടകത്തിരിക്കുന്നു.

വെട്ടിപ്പിടിക്കുവാൻ വെമ്പി നടന്നവർ

വെട്ടിപ്പിടിച്ചെന്നു വീമ്പു പറഞ്ഞവർ
വച്ചു കഴിക്കുവാൻ നാഴിയരിക്കായി
നിത്യവും കഷ്ടപ്പെടുന്ന പാവങ്ങളും

തന്ത്രത്തിലധികാര പീഠങ്ങൾ നേടിയോർ
പട്ടും വളയും ലഭിച്ച ദേഹങ്ങളും
എല്ലാരുമൊരുപോലെ ജീവഭയത്തിനാൽ
തെല്ലകലങ്ങളിൽ സ്നേഹം പിശുക്കുന്നു.

അത്രമേൽ ഭീകരമായ കൊറോണയിൽ
ഊറ്റങ്ങളൊക്കെയും ചീറ്റി നിൽക്കുമ്പൊൾ
നേട്ടങ്ങളൊക്കെ നിസാരങ്ങളാകുന്നു
ജീവിതം തന്നെയും ചോദ്യമായ് നിൽക്കുന്നു!

ഇത്രയുമായിട്ടുമൊട്ടും പഠിക്കാതെ
ഇത്തിരിച്ചിന്തതൻ പിൻബലമില്ലാതെ
ഇന്നും മതം പറഞ്ഞല്ലയോ തർക്കങ്ങൾ;
ഇങ്ങനെയും ചില മർത്യജന്മങ്ങൾ!

വിശ്വം മുഴുവനും വ്യാപിച്ച വ്യാഥിയെ
തൂത്തെറിയാനൊത്തു നിൽക്കേണ്ട നേരത്തും
ജാതി മതാന്ധത തീവ്രമായ് ബാധിച്ച
മറ്റൊരു വ്യാഥിയായ് മാറുന്ന കൂട്ടർ !

എത്രമേൽ വിദ്യകൾ നേടിയിട്ടും
എത്ര മഹാരഥർ ചൊല്ലിയിട്ടും
ഇത്രമേലൊട്ടുമേ മാറാതിരിക്കുവാൻ
അത്രമേൽ ചിത്തഭ്രമത്തിലോ നിങ്ങൾ?

ഇപ്പോഴും ശത്രുവായ് അന്യമതസ്തന
കണ്ടു നിന്ദിക്കവാൻ തോന്നും മനസ്സുകൾ
എത്ര വിഷമയം എത്ര ഭയാനകം ;
കൊറോണയും കോവിഡുമെത്രഭേദം!

ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമിതെന്മതമെൻമത-
മെന്നുറഞ്ഞാടി പറയുന്ന കൂട്ടരേ
മതമന്ത്രവും തന്ത്രവും കൊണ്ടു കൊറോണയെ
പാടെ തുരത്താൻ മാർഗ്ഗങ്ങളുണ്ടോ?

മാറാല കെട്ടിയ ചിന്തകൾ കൊണ്ടു നിൻ
ചിത്തം നിറയ്ക്കുമ്പോളോർത്തുകൊൾക;
നിൻ പഴമ്പാട്ടുകൾ കേട്ടു ഭയക്കുവാൻ
തെല്ലല്ല വൈറസിൻ മാരകശേഷികൾ !

ശാസ്ത്രസത്യങ്ങളെ തൃണവൽഗണിച്ചു നീ
കാലത്തിനൊപ്പമേ മാറാതെ നിൽക്കുകിൽ
സ്വയം മാറ്റുവാൻ കാലം കാത്തുവയ്ക്കും ചില
കാര്യങ്ങളിങ്ങനെയോർത്തുവച്ചീടുവാൻ!

കണ്ണില്പെടാത്തൊരു സൂക്ഷ്മ വൈറസിനെ-
പ്പോലും തളയ്ക്കുവാൻ ശക്തിയില്ലെങ്കിൽ
ആമതപ്പേരും പറഞ്ഞു മനുഷ്യാ നീ
തമ്മിൽ തലകീറിയെന്തിന്നൊടുങ്ങുന്നു?

മാരകവ്യാഥികൾ മാറാതെ നിൽക്കുകിൽ
ജീവിച്ചിരിക്കുകയില്ലല്ലോ നമ്മൾ;
ആരുമില്ലാത്തൊരു ലോകത്ത് പിന്നെന്ത്
എന്മതം നിന്മതമെന്ന ഭേദം!

ജീവിതം നശ്വരമെന്നതോർത്തെങ്കിലും
ഭൂമിയിഉൽ കിട്ടുന്ന ശുഷ്കമാം ജീവിതം
ഹോമിച്ചിടാതങ്ങ് സ്നേഹിച്ചു സ്നേഹിച്ച്
കിട്ടുന്ന കാലങ്ങൾ ജീവിച്ചു തീർക്കുക.

നിന്നുടെ വിശ്വാസം നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ-
യപരന്റെ വിശ്വാസമവനെ രക്ഷിക്കട്ടെ
തെരുവിലേയ്ക്കവയെ കൊണ്ടുവന്നീടല്ലെ
സ്വൈരം കെടുത്തല്ലെ മാനവ ജിവിതം.

അമ്പലം-പള്ളികൾ ചർച്ചുകളിത്യാദി-
യൊന്നുമില്ലതെയുമെത്രദിനങ്ങളായ്;
വീട്ടിലെ പ്രാർത്ഥനകൊണ്ടു സായൂജ്യരായ്
എന്നിട്ടുമീ ഭൂമി കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞില്ല!

എത്രയും മൈത്രിയിൽ ജീവിച്ചുപോകുകിൽ
എത്രമേൽ സുന്ദരം മാനവ ജീവിതം!
സഞ്ചരിച്ചീടുന്ന ബോംബുകളായിനീ
പൊട്ടിത്തെറിക്കുവാൻ നിൽക്കരുതേ!

മാരകവ്യാഥിയെ നേരിടാൻ മാത്രമായ്
തുല്ലിട്ട് നിന്നിട്ട് പിന്നെയും ഭ്രാന്തരെ
മാരകവൈറസായ് മാറ്റിയെടുത്തൊരു
തീവ്രമതത്തെയും പേറി വന്നീടല്ലേ!

(ഇ.എ.സജിം തട്ടത്തുമല)

(കൊറോണക്കാലത്ത് വീട്ടിലിരുന്നിട്ട് ഞാനായിട്ട് കവിതപോലൊന്നും എഴുതിയില്ലെന്നു വേണ്ട. ഭാവിയിൽ ഇതിൽ തിരുത്തലുകളും ചേർക്കലുകളും ഉണ്ടാകും. ഗദ്യരൂപത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ പദ്യരൂപത്തിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നുവെന്നു മാത്രം. വിഷയം കൊറോണതന്നെ. പക്ഷെ സമർപ്പണം ഈ കൊറോണക്കാലത്തും വിഷലിബ്ധമായ മതതീവ്രചിന്തകൾ മാറാത്ത മനസ്സുകൾക്ക്!)

കാക്കകൾ

കാക്കകൾ

കാക്കകളെക്കുറിച്ച് അഞ്ച് പേജിൽ കവിഞ്ഞ് ഉപന്യസിക്കുക.

കാക്കകൾ

ഇ.എ.സജിം തട്ടത്തുമല

കൊറോണയെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള ഈ ലോക്ക് ഡൗൺ കാലത്ത് ഇന്ന് ചർച്ച ചെയ്യാൻ മറ്റ് വിഷയങ്ങൾ ഒന്നും കിട്ടാതെ വിഷമിക്കുന്നവരുണ്ടോ? എങ്കിൽ വരൂ, ഇന്ന് നമുക്ക് കാക്കകളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാം. എഴുത്തിന് വിഷയമാക്കാൻ പറ്റാത്തതായി ഒന്നുമില്ല ലോകത്ത്!

കാക്കകൾ പണ്ടേ ഈയുള്ളവന്  കൗതുകമുള്ള ഒരു ജീവിയാണ്. പക്ഷിവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട ഒരിനമാണ് കാക്കകൾ. കാക്കകളെക്കുറിച്ച് പണ്ടേ കുറച്ചൊക്കെ അറിവുള്ളതിനാൽ കുറെക്കാലമായി കാക്കകളെയൊന്നും അത്രമേൽ ശ്രദ്ധിക്കാനോ നിരീക്ഷിക്കാനോ കാക്കകളെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുവാനോ മിനക്കെട്ടിരുന്നില്ല. അവയുടെ വിശപ്പടക്കാനാണെങ്കിലും വീടും പരിസരവും കൊത്തിപ്പെറുക്കി പരിസര ശുചീകരണം നടത്തുന്നത് എന്നും കാണാറുണ്ടെങ്കിലും കാക്കകളെക്കുറിച്ചുള്ള താത്വിക ചിന്തകൾക്ക് അടുത്ത കാലത്തൊന്നും പ്രാധാന്യം നൽകിയിരുന്നില്ല. അതു കൊണ്ടു തന്നെ കാക്കകളെക്കുറിച്ചുള്ള പല അറിവുകളും മറന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഈ കൊറോണക്കാലത്ത് സൂചിപ്പിച്ചതു പോലെ പട്ടിണിയാകുന്ന അനാഥപ്പട്ടികളുടെയും പൂച്ചകളുടെയും അമ്പലവാസികളായ കുരങ്ങന്മാരുടെയുമൊക്കെ കാര്യം ആലോചിച്ചു വരവെ ആണ് പണ്ടുമുതലെ മനുഷ്യനുമായി ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും സഹകരിക്കുന്ന കാക്കകളെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചത്. കൊറോണക്കാലത്ത് കാക്കകൾക്ക് ഭക്ഷണ ദൗർലഭ്യം നേരിടുമോ? ഈ സംശയത്താൽ രാവിലെ തന്നെ അല്പം ഭക്ഷണം കാക്കകൾക്കു വേണ്ടി മുറ്റത്ത് നിവേദിച്ച ശേഷമാണ് ഈ ഉപന്യാസം എഴുന്നേത്.

കാക്കേ കാക്കേ കൂടെവിടെ എന്ന പാട്ട് മുതിർന്നവർപാടി പഠിപ്പിക്കുന്ന ശൈശവ കാലം മുതൽ നമ്മുടെയൊക്കെ  ബാല്യ കൗമാരങ്ങളെ ഒരു പാട് സ്വാധീനിച്ചിട്ടുള്ള പക്ഷികളാണ് കാക്കകൾ. കാക്കയെ ആരും വീട്ടിൽ വളർത്താറില്ലെങ്കിലും ഉപകാരം കൊണ്ടും കുറച്ചൊക്കെ ഉപദ്രവങ്ങൾ കൊണ്ടും ഇത്രമേൽ മനുഷ്യൻ്റെ ശ്രദ്ധയും പരിഗണനയും കിട്ടിയിട്ടുള്ള പക്ഷികൾ വേറെയില്ലെന്നു തന്നെ പറയാം.

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ രണ്ടു തരം കാക്കകളാണ് അന്നും ഇന്നും ഉള്ളത്. കാക്കകൾ എല്ലാം കറുപ്പാണെങ്കിലും കഴുത്തിൽ മാത്രമായി ഏതാണ്ട് മഞ്ഞയ്ക്കും വെള്ളയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള ഒരു നിറമുള്ള കാക്കകളും മൊത്തമായും കന്മഷിപോലെ കറുത്ത നിറമുള്ള കാക്കകകളും. രണ്ടു തരം കാക്കകൾക്കും പല നാട്ടിലും പല പേരുകളുമുണ്ട്. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സാധാരണ കാക്ക, കരിങ്കാക്ക എന്നിങ്ങനെ പറയാറെയുള്ളു. ഇതിൽ കഴുത്തിൽ നിറഭേദമുള്ളതിനെയാണെന്നു തോന്നുന്നു ചിലർ കടക്കാക്കകൾ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.

പ്രഭാതം മുതൽ കാക്കകൾ കൂടണയുന്ന പ്രദോഷം വരെ കാക്കകളുടെ കാ കാ ശബ്ദം തീരെയില്ലാത്തത്ര നിശബ്തയുള്ള ദിവസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറില്ലെന്നു പറഞ്ഞാൽ അതിൽ അതിശയോക്തിയില്ല. ഏത് നിശബ്ദതയിലും എവിടെ നിന്നെങ്കിലും ഒരു കാ കാ വിളി കേൾക്കാതിരിക്കുന്ന സമയം വിരളമാണ്.

കാക്കകൾ മാത്രമല്ല കാക്കക്കൂടും, കാക്കകൾ കൂടുകൂട്ടുന്നതും, അവ കാക്ക ക്കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് തീറ്റ കൊടുക്കുന്നതും,  പറക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നതും, കാക്കകളുടെ വെള്ളം കുടിയും , കാക്കക്കുളിയും എല്ലാം കുട്ടിക്കാലത്തു മാത്രമല്ല, കാണാൻ സമയമുണ്ടെങ്കിൽ ഏത് പ്രായത്തിലും കൗതുകം തന്നെ. വീട്ടിലും പരിസരത്തും വീഴുന്ന ആഹാര അവശിഷ്ടങ്ങൾ കൊത്തിത്തിന്ന് പരിസര ശുചീകരണം നടത്തുന്നതിൽ കാക്കകൾ വഹിക്കുന്ന പങ്ക് നിസാരമല്ല. കാക്കകളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകതകളായി എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്,  നാമെന്തെങ്കിലും ആഹാരമിട്ടു കൊടുത്താൽ അവ മറ്റ് കാക്കകളെക്കൂടി കാറി വിളിച്ചിട്ടേ തിന്നുകയുള്ളു എന്നതാണ്. തീരെ സ്വാർത്ഥതയില്ലാത്ത സഹജീവിയ സ്നേഹവും സാമൂഹ്യബോധവുമുള്ള പക്ഷികളാണ് കാക്കകൾ. ആഹാരത്തിനു വേണ്ടി കാക്കകൾ പരസ്പരംകൊത്തിക്കീറുന്ന കാഴ്ചകൾ അപൂർവ്വമാണ്. നല്ല ഐക്യമുള്ള ഒരു കുട്ടുകുടുംബം  പോലെയാണ് കാക്കകൾ ജീവിക്കുന്നത്.

കാക്ക ഒരു പ്രത്യേക സ്വരത്തിൽ കുറുകിയാൽ വിരുന്നുകാരുണ്ടാകുമെന്നൊരു വിശ്വാസം മുമ്പ് ആളുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായി വിരുന്നുകാരെത്തിയാൽ കുതലൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ വിരുന്നു വിളിക്കാതെ കാക്കയെ ആട്ടിപ്പായിച്ച് അടുത്ത വീട്ടിലേക്ക് വിടും! വിരുന്നുകാർ അവിടെ ചെന്നുകയറട്ടെന്ന്! അങ്ങനെ കാക്കകളെ വച്ചും മനുഷ്യൻ അയൽവാസിക്കിട്ട് പണിഞ്ഞിരുന്നു. കാക്കക്കറുമ്പൻ, കാക്കക്കറുമ്പി, കാക്കപ്പൊന്ന്, കാക്കത്തൊള്ളായിരം, കാക്കക്കുളി, കാക്ക അളിച്ച പോലെ, കാക്ക കുളിച്ചാൽ കൊക്കാകുമോ തുടങ്ങി കാക്കകൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതും ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതുമായ ധാരാളം വാക്കുകളും ചൊല്ലുകളുമുള്ളത് കാക്കയും മനുഷ്യനുമായി പണ്ടു തൊട്ടേയുള്ള ബന്ധത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. ഇതിൽ കാക്ക കുളിച്ചാൽ കൊക്കാകുമോ എന്നതിനു പകരം കൊക്കുകുളിച്ചാൽ കാക്കയാകുമോ എന്ന കാക്കകളുടെ മറുചോദ്യത്തിന് മനുഷ്യർ ഇതുവരെ ഉത്തരം നൽകിയിട്ടില്ല.

നമുക്ക് തിന്നാനുള്ളവയെന്തെങ്കിലും കാക്കയ്ക്ക് കൊത്തിയെടുക്കാൻ കഴിയുംവിധം സൗകര്യത്തിന് എവിടെയെങ്കിലും കൊണ്ടുവച്ചു  കൊടുത്തിട്ട് മാറി പോയാൽ അത് പിന്നെ കാക്കകളുടെ  അവകാശമാണെന്ന് കാക്കകളുടെ ഭരണഘടനയിൽ പണ്ടേ എഴുതി വച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. നാമെന്തെങ്കിലും പുറത്ത് വലിച്ചെറിയുമ്പോൾ വച്ചിരുന്നതെടുക്കാനെന്ന പോലെ പൊടുന്നനെ പറന്നിറങ്ങുന്ന കാക്കകൾ ആഹാരം തേടുന്ന കാര്യത്തിൽ തീരെ മടിയില്ലാത്ത വിഭാഗമാണ്.

പണ്ട് കാലത്ത് പുഴുങ്ങിക്കുത്തി മുറ്റത്ത് ഉണങ്ങാനിടുന്ന നെല്ല് യഥേഷ്ടം കൊത്തിത്തിന്നാനുള്ള അവകാശത്തിനു വേണ്ടി മനുഷ്യനുമായി ജീവന്മരണ പോരാട്ടങ്ങൾ തന്നെ നടത്താറുണ്ടായിരുന്നു കാക്കകൾ. ഉണങ്ങാനിടുന്ന ഏതൊരു ഭക്ഷ്യധാന്യവും കക്കകൾ കൊത്തിത്തിന്നാതിരിക്കാൻ മുഖക്കണ്ണാടി വെയിലത്തുവച്ച്   സൂര്യരശ്മികളെ കാക്കകളുടെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്കടിച്ച് അവയുടെ കൺട്രോൾ തെറ്റിക്കുകയായിരുന്നു കാക്കകൾക്കെതിരെയുള്ള മനുഷ്യൻ്റെ ഒരു പ്രധാന പ്രതിരോധ മാർഗ്ഗം. ഒരു മടൽ വെട്ടി തോക്കുപോലെ ചൂണ്ടിയാലും കാക്കകൾ പേടിച്ച് പറന്നു പോയിരുന്നു. കാക്കകളുടെ പൂർവ്വികർക്കാരക്കോ വെടി കൊണ്ട പരിചയം ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം! മനുഷ്യൻ്റെ കോലമുണ്ടാക്കി വച്ചും തൊണ്ടുകരിച്ച് കെട്ടിത്തൂക്കി കാക്കച്ചിറകാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചും ഭയപ്പെടുത്തി കാക്കകളെ ഒരു പരിധി വരെ അകറ്റി നിർത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ചത്ത കാക്കകളുടെ ചിറകുകൾ മറിച്ചെടുത്ത് വീട്ടിൻ്റെ ഏതെങ്കിലും ഭാഗത്തോ മുറ്റത്തോ കെട്ടിത്തൂക്കിയും  കാക്കകകളുടെ ശല്യം ഒരു പരിധി വരെ ഒഴിവാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കാക്കച്ചിറകുകളെടുക്കാൻ സൂത്രത്തിൽ ഏതെങ്കിലും കാക്കയെ മുറിക്കകത്ത് കയറ്റി കതകടച്ച് അകത്തിട്ട് തല്ലിക്കൊന്ന് ചിറകുകൾ മുറിച്ചെടുക്കുന്ന  ക്രൂരകൃത്യങ്ങൾ അക്കാലത്ത് സർവ്വസാധാരണമായിരുന്നു. വീടുകളിൽ  പ്രത്യേകിച്ചും നെൽകുഷിയുള്ള വീടുകളിൽ എതങ്കിലുമൊരു ഭാഗത്ത് ഒരു ഒറിജിനൽ കാക്കച്ചിറക് കെട്ടിത്തൂക്കിയിടുന്നത് ഒരു കുടുംബ മഹിമയായിത്തന്നെ ചിലരെങ്കിലും അക്കാലത്ത്  കരുതിയിരുന്നു. കാക്കച്ചിറക് കെട്ടിത്തൂക്കിയിരിക്കുന്നതു കണ്ടാൽ അത് അല്പം തിന്നാനം കുടിക്കാനും ഉള്ള വീടാണെന്ന് അനുമാനിക്കാമായിരുന്നു. എന്നു വച്ച് കാക്കച്ചിറകുകൾ സമ്പന്നരുടെ മാത്രം കുത്തകയൊന്നുമായിരുന്നില്ല.  കാക്കച്ചിറ കോ കാക്കച്ചിറക്  കിട്ടാത്ത പക്ഷം തൊണ്ടുകരിച്ചതോ കറുത്ത കുടത്തുണിയോ ഒക്കെ കെട്ടിത്തൂക്കിയിട്ടാൽ ആദ്യം കാക്കകൾ കാറി വിളിച്ച് കൂട്ടം കൂടിയും വട്ടമിട്ട് പറന്നും വമ്പിച്ച പ്രതിഷേധ പ്രകടനവും അനുശോചനവുമെല്ലാം രേഖപ്പെടുത്തി മടങ്ങിയാൽ പിന്നെ പേടിച്ച് ആ ഭാഗത്തുനിന്ന് കുറച്ചു ദിവസമെങ്കിലും  അല്പം അകന്നു നിൽക്കും.

കാക്കകൾ ചത്തു കിടക്കുകയോ, കാക്കക്കൂട്ടിൽ കല്ലെറിയുകയോ, അവ തകർക്കുകയോ ചെയ്താൽ ആ നാട്ടിലുള്ള സർവ്വകാക്കകളുടെയും അഖിലേന്ത്യാ സമ്മേളന സ്ഥലമായി അവിടം മാറും. ആ സമയങ്ങളിൽ താണു പറന്നു വന്ന് മനുഷ്യനെ ഉപദ്രവിക്കുകയും ചെയ്‌തേക്കും. ജയം കാണാത്ത ഇത്തരം  സമര പോരാട്ടങ്ങളുടെ വീരഗാഥകൾ കാക്കകളുടെ ചരിത്ര പുസ്തകങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞുതന്നെ നിൽക്കും. പക്ഷെ കാക്കകൾ അവയുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒന്നിന് ഒരാപത്ത് വരുമ്പോൾ ഒരാചാരമെന്നോണം അവയുടെ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങൾ ഇന്നും തുടരുന്നു. കാക്കക്കൂട് പൊളിച്ച മരം കയറ്റക്കാരെ ഓർത്തു വച്ച് നാളുകളോളം കണ്ടാലുടനെ കാക്കകൾ പിന്തുടർന്നാക്രമിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ പോലും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

മറ്റൊന്ന് ബലിക്കാക്കകളെക്കുറിച്ചാണ്. ബലിക്കാക്കകൾ എന്നൊരു വിഭാഗം സ്പെഷ്യലിസ്റ്റ് കാക്കകളൊന്നും ഇല്ല. എന്നാൽ ബലിച്ചോറ് തിന്നുക എന്നത് പരമ്പരാഗതമായി കാക്കകളുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. എന്നാൽ പണ്ടത്തെപ്പോലെ  കൈ കൊട്ടി വിളിക്കുമ്പോൾ ബലിച്ചോറ് തിന്നാൻ കാക്കകൾ എത്താതെ സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതായി ഇപ്പോൾ പരക്കെ പരാതിയുണ്ട്. കാക്കകൾ മിക്കതും നിരീശ്വരവാദികളായോ എന്നും പലരും ഇപ്പോൾ സംശയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ബലിച്ചോറിനോടെന്താണ് അടുത്ത കാലത്തായി കാക്കകൾക്ക് ഇത്ര പുച്ഛം! ഒരു പക്ഷെ കാക്കകൾ ഇപ്പോൾ വലിയ സൗകര്യത്തിലായിക്കാം. അതുമല്ലെങ്കിൽ  മനുഷ്യൻ കൊട്ടിവിളിക്കുമ്പോൾ വരാനും ആട്ടിയോടിക്കമ്പോൾ പോകാനും കാക്കകൾ മനുഷ്യരുടെ അടിമകൾ ഒന്നുമല്ലെന്ന് കാക്കകൾക്കിടയിലെ വിപ്ലവകാരികളോ വിവരമുള്ളവരോ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം.

കാക്കകൾ കൊന്തിക്കൊന്തിയാണല്ലോ നടക്കുന്നത്. അവ അങ്ങനെ ആയതിനു പിന്നിൽ ഒരു ഐതിഹ്യമുണ്ട്. പണ്ടേക്കും പണ്ട്  മുടന്തലൊന്നുമില്ലാതെ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നതാണ് കാക്കകളും. പക്ഷെ ഒരു വേള അരയന്നകളുടെ നടത്തം കണ്ട് കാക്കകകളുടെ പൂർവ്വികർക്കൊരു ഭൂതി. അന്നനട നടക്കണം! അങ്ങനെ കുറച്ച് കാക്ക പ്രമാണിമാരും പ്രമാണിച്ചികളും കൂടി നിവേദനവുമായി   ഒരു അരയന്ന മഹാരാജൻ്റ സവിധത്തിലെത്തി  ആഗ്രഹമറിയിച്ചു. അരയന്നങ്ങളോടുള്ള അസൂയ മൂത്തുള്ള വരവാണെന്നും നടക്കാത്ത ആഗ്രഹമാണെന്നും രാജന് മനസ്സിലായെങ്കിലും തൻ്റെ
കൊട്ടാരത്തിൽ താമസിച്ച് കൊട്ടാര വാസികളായ അരയന്നത്തികളോടൊപ്പം നടന്ന് അന്നനട പഠിച്ചു കൊള്ളാൻ രാജൻ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ ദിവസങ്ങളോളം പഠിച്ചിട്ടും പരിശീലിച്ചിട്ടും  നടയൊട്ടു ശരിയാകുന്നില്ല.  കാക്കകളൊക്കെ ശ്രമിച്ചു  മടുത്ത് തിരിച്ചു പോയാൽ മതിയെന്നായി. അങ്ങനെ ഇരിക്കെ അരയന്ന രാജാവും രാജ്ഞിയും  വന്ന് കാക്കകളുടെ പഠന പുരോഗതി അന്വേഷിച്ചു. അപ്പോൾ കാക്കകൾ പറഞ്ഞു തങ്ങൾക്കിനി പഠനം തുടരാൻ താല്പര്യമില്ല, അന്നനട തങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങില്ലെന്ന്! അരയന്ന രാജൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു നിങ്ങൾക്കത് കഴിയില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. നിങ്ങൾക്കത് നേരിട്ട് ബോദ്ധ്യം വരട്ടെയെന്ന് കരുതിയാണ് ഞാനിവിടെ നിന്നു പഠിക്കാൻ പറഞ്ഞത്. ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോരോ നടത്തങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല. എങ്കിൽ ഇനി പൊയ്ക്കൊള്ളു എന്നു

പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ കാക്കകൾ അവിടെ നിന്നു പറന്ന് തങ്ങളുടെ ലാവണങ്ങളിലേക്ക് പോയി. എന്നിട്ട് നിലത്തിറങ്ങി പണ്ട് നടന്നിരുന്നതു പോലെ നടക്കാൻ നോക്കിയപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത് അരയന്നത്തിൻ്റെ നടത്തം കിട്ടിയതുമില്ല പഴയ നടത്തം മറന്നുപോവുകയും ചെയ്തു എന്ന്! എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും പഴയ കാക്കനട കിട്ടുന്നില്ല. അന്നു മുതൽക്കാണത്രേ കാക്കകളുടെ നടത്തയ്ക്ക് മൊണ്ടലുണ്ടായത്!

കറുത്ത നിറം കാരണം  കാക്കകളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിനു ഭംഗം വരുത്തും വിധമുള്ള ചില പെരുമാറ്റങ്ങൾ മനുഷ്യരുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും കാക്കകൾക്ക് അതിൽ പരിഭവമൊന്നുമില്ല. കറുത്ത നിറമുള്ളവരെ  കാക്കക്കറുമ്പൻ, കാക്കക്കറുമ്പി എന്നൊക്കെ മനുഷ്യർ വിളിച്ചു കളിയാക്കുമ്പോൾ വോട്ടക്കണ്ണിട്ട് നോക്കുന്ന കാക്കകൾക്ക് തങ്ങൾക്കുണ്ടാകുന്ന ആത്മ ക്ഷതം മനസിലാകാഞ്ഞിട്ടൊന്നുമല്ല. പക്ഷെ കറുപ്പിനേഴകാണെന്നും സൗന്ദര്യം നിറത്തിലല്ല മനസിലാണെന്നുമൊക്കെ പറയുന്ന മനുഷ്യരുണ്ടല്ലോ എന്നു കരുതി കാക്കകൾ അങ്ങ് ക്ഷമിക്കുകയാണ്. മാത്രവുമല്ല നിറം കറുപ്പാണെങ്കിലും കവികൾക്കെല്ലാം ഇഷ്ട വിഷയമായിരുന്നു എന്നും കാക്കകൾ. കാക്കകളെപ്പറ്റി എത്രയോ കഥകളും കവിതകളും പാട്ടുകളുമുണ്ടായിരിക്കുന്നു. ആധുനിക സാങ്കേതിക കലയായ സിനിമയെടുത്താൽ തന്നെ കാക്കകളെ ചേർത്ത് എത്ര തരം പാട്ടുകളാണ് സിനിമകളിൽ! എങ്കിലും മനുഷ്യക്കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മുലകുടി മാറുംമുമ്പേ  കാക്കകൾ  അവരുടെ മനസ്സുകളിൽ ചേക്കേറുന്ന  മലയാളത്തിലെ 'കാക്കേ, കാക്കേ കൂടെവിടെ ' എന്ന ആ ഒറ്റപ്പാട്ടു മാത്രം മതി കാക്കകൾക്കെന്നും അഭിമാനിക്കാൻ!  (ഇ.എ.സജിം തട്ടത്തുമല)

(കാക്കകളെ കുറിച്ച് എൻ്റെ ഓർമ്മയിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഞാനെഴുതി. ഇനി ഇതിൽ വിട്ടു പോയവ നിങ്ങൾക്കുമെഴുതാം. അതും കൂടി ചേർത്തു വേണം എൻ്റെ ഉപന്യാസം കൊഴുപ്പിക്കാൻ)

നിലമേൽ സംഗീത്: അവസരങ്ങൾ ലഭിക്കാതെ പോയ സംഗീതപ്രതിഭ

നിലമേൽ സംഗീത്: അവസരങ്ങൾ ലഭിക്കാതെ പോയ സംഗീതപ്രതിഭ

നിലമേൽ സംഗീത് ഈയടുത്ത് അന്തരിച്ചതായി അറിഞ്ഞു. നിലമേലിലെ പുതിയ തലമറയയ്ക്ക് നിലമേൽ  സംഗിതിനെ എത്രമാത്രം അറിയാം എന്നെനിക്കറിയില്ല. ഗാനഭൂഷണം പാസ്സായ ഗായകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. നല്ല പ്രായത്തിൽ ധാരാളം ഗാനമേളകളിൽ പാടിയിരുന്നു.    സ്വന്തമായി ട്രൂപ്പ് തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നെന്ന് തോന്നുന്നു. കുറച്ചൊക്കെ എനിക്ക് അവ്യക്തമായ ഓർമ്മകളേയുള്ളു. ഗായകൻ എന്നതിനു പുറമെ സംഗീത് പഴയ ചില സിനിമകളിലും മുഖം കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില സിനിമകൾക്കു വേണ്ടി പാടിയിട്ടുമുള്ളതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അടുത്ത കാലത്ത് കലാരംഗത്തൊന്നും അത്ര സജീവമായിരുന്നില്ലെന്നു തോന്നുന്നു.

നിലമേൽ സംഗീതുമായി എനിക്ക് നേരിട്ട് പരിചയമോ അടുപ്പമോ ഒന്നുമുണ്ടായിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ നിലമേൽ പ്രദേശത്ത് എല്ലാവർക്കുമെന്ന പോലെ എനിക്കും അദ്ദേഹം ചിരപരിചിതനായിരുന്നു. എൻ്റെ സ്കൂൾ - കോളേജ് കാലത്തൊക്കെ നിലമേലിലെ സജീവ സാന്നിദ്ധ്യമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പ്രത്യേക രീതിയിലുള്ള വേഷവും മുടിയും ധാടിയുമൊക്കെയായി എല്ലാവരിലും കൗതുകമുളവാക്കിയിരുന്നു സംഗീത്. അധികം സംസാരിക്കുന്ന പ്രകൃതമായിരുന്നില്ല. നിലമേലിൻ്റെ മുക്കിലും മൂലയിലും കാണും. ഞാനൊക്കെ അതുപോലെ നിലമേലിൻ്റെ മുക്കിലും മൂലയിലും നഷ്ടപെട്ടതെന്തോ വീണ്ടെടുക്കാനെന്ന മട്ടിൽ നിത്യവും അലഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന നാളുകളായിരുന്നല്ലോ അത്. (നിലമേൽ ഒരു കോളേജുള്ളതായിരുന്നു നില മേലിൻ്റെ  പ്രത്യേക ആകർഷണമെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ). അക്കാലത്ത് നമുക്കിടയിൽ എന്നും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന സംഗീത് ഞങ്ങൾക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് കലാപ്രേമികൾക്കൊക്കെ ഒരു കൗതുകമായിരുന്നു.

നിലമേൽ തന്നെ എത്രയോ വേദികളിൽ സംഗീത് പാടിയിരുന്നു. നിലമേൽ ഗ്രാമ പഞ്ചായത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ട വട്ടപ്പാറയിലുള്ള എൻ്റെ ഉമ്മയുടെ കുടുംബ വീട്ടിലായിരുന്നു ഞങ്ങൾ അക്കാലത്ത് താമസിച്ചിരുന്നത്. അവിടെ നിന്നു നോക്കിയാൽ നിലമേൽ ജംഗ്‌ഷനും അതിനു ഒരു വശത്തുള്ള കുന്നിൽ തലയെടുപ്പോടെ നിൽക്കുന്ന  എൻ.എസ്.എസ് കോളേജും കാണാം. നിലമേലിലും കോളേജിലുമൊക്കെ മൈക്കു വച്ചുകെട്ടി നടത്തിയിരുന്ന എല്ലാ പരിപാടികളുടെയും ശബ്ദരേഖ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ നന്നായി കിട്ടും. നിലമേൽ അമ്പലത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രക്ഷേപണങ്ങൾ വ്യക്തമായും കിട്ടിയിരുന്നു. ശബരിമല മണ്ഡലകാലത്ത് എല്ലാ ദിവസവും നിലമേൽ അമ്പലത്തിൽ വിളക്കും ഭജനപ്പാട്ടും കാണും. എല്ലാ വർഷവും ഒരു ദിവസം അവിടെ നിലമേൽ സംഗീത് നയിക്കുന്ന സ്പെഷ്യൽ ഭജന ഗാനമേള കാണും. അന്ന് സംഗീത് വക  ശാസ്ത്രീയ സംഗീതവും കീർത്തനങ്ങളുമൊക്കെ ഉണ്ടാകും. അത് ഞാൻ വീട്ടിലിരുന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

നിലമേലിൻ്റെ സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിൽ നിലമേൽ സംഗീത് തന്നെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ധാരാളം സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടായിരുന്നു സംഗീതിന്. ചെറുപ്പത്തിൽ നിലമേലിലെ കോൺഗ്രസ്സുകാരായ ചെറുപ്പക്കാരുടെ കൂട്ടത്തിലാണ് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിരുന്നത്. നമ്മുടെ ടീമുമായി അത്ര അടുത്ത ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.   എന്നാൽ സംഗീതിന് അങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയമെന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൊന്നും അദ്ദേഹം  പങ്കെടുത്തുന്നില്ല. ഈയടുത്ത് നിലമേൽ ഇ.എം.എസ് വായനശാലയിൽ ഒരു പരിപാടിയിൽ സംഗീത് 'മനുഷ്യൻ മതങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു' എന്ന ഗാനം ആലപിക്കുമ്പോഴാണ് ഞാൻ അവസാനമായി സംഗീതിനെ കണ്ടത്. ഗാനമേളകളിൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഫേവറൈറ്റ് ഗാനമായിരുന്നു 'കാട്, കറുത്ത കാട്, മനുഷ്യനാദ്യം പിറന്ന വീട് എന്ന ഗാനം '. പ്രശസ്ത സിനിമാ സംവിധായകൻ കിളിമാനൂർ കബീർ റാവുത്തരുടെ ശേഷക്കാരനോ മറ്റോ ആണ് സംഗീതെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. നിലമേൽ സംഗീതിൻ്റെ യഥാർത്ഥ പേരു് അബ്ദുൽ അസീസ് എന്നാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. നല്ല ഓർമ്മയില്ല.  സാംസ്കാരികമായും രാഷ്ട്രീയമായും വളരെ ഉയർന്ന നിലവാരം പുലർത്തുന്ന സ്ഥലമാണ് നിലമേൽ. മതസൗഹാർദ്ദത്തിനൊക്കെ മാതൃകയാണിവിടം. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഇവിടെ സ്വന്തബന്ധങ്ങളോ ജാതിയോ മതമോ ഇല്ല. സംഭവബഹുലമായ ഒരു സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ-സാംസ്കാരിക ചരിത്രമുള്ള നിലമേലിന് നിലമേൽ സംഗീതിനെ മാറ്റി നിർത്തിയൊരു ചരിത്രമെഴുതാൻ കഴിയില്ല.

പക്ഷെ ഒരു ചോദ്യം ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്നു.  ഇത്രയും നല്ലൊരു ഗായകന്, അതും സംഗീത ബിരുദമുള്ള ഒരു കലാകാരന് നമ്മളൊക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ അവസരങ്ങളോ  ഭാവിയോ പ്രശസ്തിയോ ലഭിക്കാതെ പോയത് എന്തുകൊണ്ട്?. അത് നിലമേലിൻ്റെ എക്കാലത്തെയും ഒരു നൊമ്പരമായിരിക്കും. നിലമേൽ കുറച്ചു നാൾ മാത്രമ എൻ്റെ സ്ഥിരം തട്ടകമായിരുന്നുള്ളു. പിന്നെ ആവശ്യങ്ങൾ ഉള്ള സമയത്ത് മാത്രമേ നിലമേൽ പോകാറുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. പിന്നീടുള്ള ദീർഘമായ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ നിലമേൽ സംഗീതിൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചുവെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ നമ്മുടെ ചെറുപ്പത്തിൽ നിലമേലിൻ്റെ പേര് നിലമേൽ സംഗീതിലൂടെ ലോകമറിയുമെന്ന് നമ്മൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. അത്രയും മനോഹരമായിരുന്നു ആ ഗാന മാധുരി.  നിലമേൽബം ഗീതിൻ്റെ ആ ഗാനമാധുരി ഇനിയൊന്ന് കേൾക്കാൻ  ഒന്നെങ്കിലും ആരുടെയെങ്കിലും ശേഖരത്തിലെങ്കിലും ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് നിശ്ചയമില്ല. അതിന് ന്യൂ ജെൻ തലമുറക്കാർ സംഗീതിനെ അറിയാതെ പോയില്ലേ? അറിയുമായിരുന്നെങ്കിൽ സംഗീതിനെ അറിയാനുതകുന്ന എന്തെങ്കിലുമൊരു സൃഷ്ടിയും ശേഖരവും ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു. ഏറെ നഷ്ടബോധങ്ങളോടെ എന്നെ അറിയത്ത- എന്നാൽ എനിക്കറിയമായിരുന്ന- നിലമേൽ സംഗീതിന് എൻ്റെ ആദരാഞ്ജലികൾ!

(ഇ.എ.സജിം തട്ടത്തുമല)

............................................................

കളിയല്ല, ഫാസിസം

കളിയല്ല, ഫാസിസം

വർഗ്ഗീയ ധ്രുവീകരണം സൃഷ്ടിച്ച് അധികാരം നിലനിർത്തുന്നതിൽ വിജയം കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ബി.ജെ.പിക്കല്ലാതെ ഇനി ഇന്ത്യയിൽ അധികാരം ലഭിക്കില്ലെന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തിലൂന്നിയ  നിയമ നിർമ്മാണങ്ങളിലൂടെ അധികാര കേന്ദ്രീകരണം ഘട്ടം ഘട്ടമായി നടപ്പിലാക്കി വരികയാണ് ബി.ജെ.പി. ജി. എസ്. ടി, കാശ്മീരിലെ ഇടപെടൽ, പൗരത്വ ബിൽ, ഇപ്പോഴിതാ സഹകരണ ബാങ്കുകൾ റിസർവ്വുബാങ്കിൻ്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാൻ നിയമം വരുന്നു. സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ അധികാരങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി കവർവെർന്നെടുക്കുന്നു.

ഉത്തരേന്ത്യയിലൊക്കെ നടക്കുന്നതെന്നായും ചിതറിയുമുള്ള പ്രക്ഷോഭങ്ങളെല്ലാം തീയിൽ വീഴുന്ന ഈയാംപാറ്റകളുടെ അവസ്ഥയിലേക്കെത്തും. ഡൽഹി കലാപം പോലെ. ബി.ജെ.പിയെ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കാനുള്ള വിശാ സഖ്യമാണ് ഇവിടെ വേണ്ടത്. ഒറ്റയ്ക്കും തെറ്റയ്ക്കമുള്ള ധർണ്ണകളും ഡിബേറ്റുകളും കൊണ്ട് കുറച്ചു ജനങ്ങൾക്ക് വിജ്ഞാനം പകരാം. പക്ഷെ കടുത്ത വർഗ്ഗീയ-രാഷ്ട്രീയ ഫാസിസ്റ്റുകളെ നേരിടാൻ ഈ പിള്ളേരു കളികളൊന്നും പോര.

ബി.ജെ.പിയെ എതിർക്കാൻ രാജ്യത്താകെ അടിത്തറയുള്ള ഒരു കേന്ദ്രീകൃത പാർട്ടി ഇപ്പോൾ ഇല്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ഓരോ സംസ്ഥാനത്തും ശക്തിയും സ്വാധീനവുമുള്ള എല്ലാ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും ഒരുമിപ്പിച്ച് ഒരു വിശാല സഖ്യമുണ്ടാക്കി ബി.ജെ.പിയെ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയല്ലാതെ അവർ അധികാരത്തിൽ തുടരുവോളം ഒരു പ്രക്ഷോഭങ്ങളും വിജയിക്കില്ല. കുറച്ചു പേരുടെ ജീവൻ കുരുതി കൊടുക്കാമെന്നു മാത്രം!

25 രൂപയ്ക്കുള്ള ഊണ്

25 രൂപയ്ക്കുള്ള ഊണ് 

ഇപ്പോൾ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ചില മുറുമുറുപ്പുകൾ ഉയരുന്നുണ്ട്. കേരള സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിച്ച 25 രൂപയുടെ ഊണു കട വിജയിക്കുമോ എന്നതാണവരുടെ സംശയം. പ്രധാനമായും ഹോട്ടൽ രംഗത്തു പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്കാണ് അല്പം 'ഭയാശങ്കകൾ' നിഴലിക്കുന്ന ഈ സംശയം. തട്ടത്തുമലയിൽ തൃപ്തി കല്യാണി എന്നൊരു ഒരു കൊച്ചു കടയും (പലപ്പോഴും അത്രമേൽ ലാഭകരമല്ലെങ്കിൽ പോലും) അവിടെ നിന്ന് ആഴ്ചയിൽ നാലും അഞ്ചും ദിവസം മുടങ്ങാതെ കിടപ്പു രോഗികൾ ഉൾപ്പെടെ മുപ്പതോളം നിർദ്ധനർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകി വരുന്ന അനുഭവത്തിൽ നിന്നു പറയട്ടെ; നടക്കും. തുടർന്നും സർക്കാരിൻ്റെ കൈത്താങ്ങുകളും കൂടിയുണ്ടെങ്കിൽ ഒരു പ്രയാസവുമില്ലാതെ നടക്കും. ഈ പദ്ധതിയുടെ പ്രത്യേകതയായ മീൽസ് ഷെയറിംഗും കൂടിയാണെങ്കിൽ പറയാനുമില്ല. 

ഞങ്ങൾ കുറച്ചു കടക്കാർ വലിയ ലാഭം നോക്കാതെ പരമാവധി കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നതു കൊണ്ട് ഉയർന്ന വിലയും കുറച്ചു കൂടി സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണവും നൽകുന്ന ഒരു ഹോട്ടലുകൾക്കും ഒരു കോട്ടവും സംഭവിക്കുന്നില്ല. എന്നതുപോലെ ഹോട്ടലുകൾ നടത്തി ഉപജീവനം നടത്തുന്ന ആരെയും സർക്കാരിൻ്റെ ഈ സംരംഭം പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുകയില്ല. ഇപ്പോൾ തന്നെ എത്രയോ ഹോട്ടലുകൾ ! ചിലത് നിലനിൽക്കും. ചിലത് നിന്നു പോകും. അല്ലാതെ സർക്കാരിൻ്റെ പട്ടിണി രഹിത കേരളം എന്ന സദുദ്ദേശത്തോടെ നടത്തുന്ന ഈ പദ്ധതി കൊണ്ട് കേരളത്തിലെ ചെറുകിട ഹോട്ടൽ വ്യവസായങ്ങളൊന്നും തകർന്നു പോകില്ല. 

ഇനി അഥവാ ഇത് നാടാകെ വന്നാൽ, ഏതെങ്കിലും കടയെ ബാധിച്ചാൽ അവർ ബിസിനസ് ഒന്നു മാറ്റിപ്പിടിക്കണം. അത്ര തന്നെ! തൊഴിൽ മേഖലകൾ വേറെയുമുണ്ടല്ലോ! പട്ടിണി കൊണ്ട് കേരളത്തിൽ ആരും മരിക്കരുത്. അതിനു വേണ്ടി സർക്കാരിനും തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കുമാണ് സ്വകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങളെക്കാൾ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ സാധിക്കുക. അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുക!

ഗവർണ്ണർക്കെതിരായ പ്രതിഷേധം

ഗവർണ്ണർക്കെതിരായ പ്രതിഷേധം

ഒരു വ്യക്തിയെ ഒരു വേദിയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു വരുത്തിയിട്ട് അത് ആ വ്യക്തിക്കോ ആ വ്യക്തിയുടെ അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങൾക്കോ എതിരെയുള്ള ഒരു പ്രതിഷേധ വേദിയാക്കുന്നതിനോട് യോജിപ്പില്ല. അതു കൊണ്ടു തന്നെ കണ്ണൂരിൽ നടന്ന ചരിത്ര കോൺഗ്രസ്സിൽ ഗവർണ്ണർക്കെതിരെ നടന്ന പ്രതിഷേധങ്ങൾ അല്പം അതിരുകടന്നതായി പോയില്ലേ എന്നൊരു സംശയമുണ്ട്. ഗവർണ്ണറുടെ നിലപാടുകൾക്കെതിരെ ചരിത്ര കോൺഗ്രസ്സിൽ തന്നെ അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയാം. സംവദിക്കാം. സംവാദത്തിന്റെ മേഖലകൾ കൊട്ടിയടക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. ഗവർണ്ണർ വരുമ്പോൾ പുറത്ത് വച്ച് സമാധാനപരമായി പ്ലക്കാഡു പിടിച്ചോ മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചോ പ്രതിഷേധിക്കുന്നതിൽ  തെറ്റില്ല. പക്ഷെ  ഒരതിഥി എന്ന നിലയിൽ ആ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ വന്ന വ്യക്തി എന്ന നിലയ്ക്ക് ആ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് അത്രയും തീവ്രത വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. ഗവർണ്ണറാക്കുന്നതിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങളും മാർഗ്ഗങ്ങളുമെല്ലാം എല്ലാവർക്കും അറിയാം.

ആരിഫ് മുഹമ്മദ് ഖാനെക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് വലിയ അപകടകാരികളായ കേരളത്തിൽ തന്നെയുള്ള പലരുടെയും പേരുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് പറഞ്ഞു കേട്ടിരുന്നു. അവരാരും തൽസ്ഥാനത്ത് വരാതിരുന്നത് ആശ്വാസകരം!  ബി.ജെ.പിയുടെ നോമിനിയായി വന്ന ഒരു ഗവർണ്ണർ സ്വാഭാവികമായും ആ പാർട്ടിയോടും അവരുടെ നയങ്ങളോടും അവർ നിർമ്മിക്കുന്ന നിയമങ്ങളോടുമൊക്കെ വിധേയപ്പെട്ടിരിക്കും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇപ്പോൾ വിവാദവിഷയമായിരിക്കുന്ന പൗരത്വ ഭേദഗതിബില്ലിനെ സംബന്ധിച്ചും അദ്ദേഹം ഒരഭിപ്രായം പറഞ്ഞാൽ അത് അദ്ദേഹത്തെ ഈ സ്ഥാനത്തിരുത്തിയവർ കൊണ്ടുവന്ന നിയമത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നതാകാനേ തരമുള്ളു. ഒരു വ്യകതി എന്ന നിലയിൽ ഗവർണ്ണർക്കും അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയാമെന്നിരിക്കിലും ആ ഒരു സ്ഥാനത്തിരുന്നു കൊണ്ട് രാഷ്ട്രീയ പക്ഷപാതിത്വം പുലർത്തുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയുന്നത് ഉചിതമോ അനുചിതമോ എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഔചിത്യബോധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഇപ്രകാരമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഈ ഗവർണ്ണറെ ന്യായീകരിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിലും  അല്ലയോ ആരാദ്ധ്യനായ ഗവർണ്ണർ,  ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ ജനങ്ങൾ സ്ഥലകാലബോധമൊന്നുമില്ലാത്ത വിധം പ്രതികരിക്കുന്നതിൽ ജനങ്ങളെ കുറ്റം പറയാനാകില്ല. കാരണം അത്രമേൽ ഭയാനകമായ ഒരു നിയമത്തിന്റെ കരിനിഴലിലാണ് ജനങ്ങൾ. നമ്മുടെ ഭരണഘടനാ തത്വങ്ങളെ തന്നെ അട്ടിമറിക്കുന്ന നിയമമാണ് ഈ പൗരത്വ ഭേദഗതി നിയമം എന്നു വരുമ്പോൾ, രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളിൽ ഒരു വിഭാഗം സ്വന്തം രാജ്യത്ത് അവരന്യരാകുമോ എന്ന് ഭയം കൊള്ളുമ്പോൾ അത്യാവശ്യം പഠിപ്പും വിവരവുമൊക്കെയുള്ള ആരിഫ് മുഹമ്മദ് ഖാനെ പോലൊരു വൃക്തി സ്വന്തം പദവി മറന്ന് സംസാരിക്കുകയോ പെരുമാറുകയോ ചെയ്താൽ ജനങ്ങൾ പ്രകോപിതരാകുക സ്വാഭാവികം. അങ്ങ് ഏതാണ്ടൊക്കെ നല്ല രീതിയിൽ ജീവിതം സാർത്ഥകമാക്കി സായന്തനത്തിൽ എത്തി നിൽക്കുന്ന ആളാണ്. അങ്ങയെ പറ്റിയോ അങ്ങയുടെ ഭാവി തലമുറകളെ പറ്റി അങ്ങേയ്ക്ക് ഉൾക്കണ്ഠകൾ ഇല്ലായിരിക്കാം. പക്ഷെ എല്ലാവർക്കും അതങ്ങനെയല്ല. ഇന്നലെയെക്കുറിച്ചോ ഇന്നിനെക്കുറിച്ചോ മാത്രം ചിന്തിച്ചാൽ പോര. നാളെയെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കണം. അതല്ല അങ്ങേയ്ക്ക് ഇത്തരം വിഷയങ്ങളിൽ പരസ്യമായി സംവദിക്കണമെങ്കിൽ, രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകൾ മറച്ചുവയ്ക്കാനാകില്ലെങ്കിൽ ഗവർണ്ണർ പദവി ഉപേക്ഷിച്ച് വീണ്ടും രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് മടങ്ങണം.

ഇവിടെ അങ്ങേയ്ക്ക് തൊട്ടുമുമ്പ് ജസ്റ്റിസ് പി.സദാശിവം ഗവർണ്ണർ ആകുമ്പോൾ ജസ്റ്റിസ് പദവിയിലിരുന്നൊരാൾ രാഷ്ട്രീയമായി ലഭിക്കുന്ന ഒരു പദവിയിലെത്തുന്നതിന്റെ അനൗചിത്യം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ചില പ്രതിഷേധ ശബ്ദങ്ങൾ ഉയർത്തിയിരുന്നെങ്കിലും ഗവർണ്ണറായശേഷം അദ്ദേഹം നല്ലൊരു ഗവർണ്ണറായിത്തന്നെ ആ പദവിയുടെ അന്തസ്സ് നിലനിർത്തിയിരുന്നു. അങ്ങയെ നിയമിച്ചതാരാണെങ്കിലും അങ്ങയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ രാഷ്ട്രീയ ചായ്‌വ് എന്താണെങ്കിലും നല്ലൊരു ഗവർണ്ണറെ അങ്ങയിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്ന യോഗ്യതകളൊക്കെ അങ്ങേയ്ക്കുണ്ട് എന്നതു മറക്കരുത്. അതുകൊണ്ട് അങ്ങ് പി. സദാശിവത്തെ പോലെയോ അതിലും മേലെയോ ഒരു നല്ല ഗവർണ്ണറായിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. ഗവർണ്ണർ എന്ന പദവി തന്നെ വേണോ എന്നതു പോലും എക്കാലത്തും ഒരു സംവാദ വിഷയമാണ് എന്നിരിക്കിലും ആ പദവി ഉള്ളിടത്തോളം അതിന്റെയൊരു അന്തസ്സും നിഷ്പക്ഷ സ്വഭാവവും കളഞ്ഞു കുളിക്കരുത്!

തൃപ്തി കല്യാണിയും സൗജന്യ ഭക്ഷണവിതരണവും

തൃപ്തി കല്യാണിയും സൗജന്യ ഭക്ഷണവിതരണവും

തട്ടത്തുമല തൃപ്തി കല്യാണി സദ്യാലയം തുടങ്ങിയിട്ട്  ഒൻപത് മാസം പിന്നിടുകയാണ്. തൃപ്തി കല്യാണി സദ്യാലയം ഒരു ചെറിയ സംരംഭമാണ്. ഇവിടെ നിന്നും കിടപ്പുരോഗികളടക്കമുള്ള നിർദ്ധനരും നിരാലംബരുമായവർക്കുള്ള  ഒരു നേരത്തെ സൗജന്യ ഭക്ഷണപ്പൊതി വിതരണം തുടങ്ങിയിട്ട് നാല് മാസം പിന്നിടുന്നു. തുടക്കത്തിൽ 15 പേർക്കായിരുന്നു സൗജന്യ ഭക്ഷണം നൽകിയിരുന്നത്.  ഇപ്പോൾ  മുപ്പത് പേർക്കാണ് ഇവിടെ നിന്നും നിലവിൽ സൗജന്യ ഭക്ഷണപ്പൊതി നൽകുന്നത്. ഈ പദ്ധതി അതിന്റെ പരീക്ഷണ ഘട്ടം പിന്നിട്ട് വിജയകരമായി മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. തൃപ്തി കല്യാണിയുടെ ബ്യിസിനസ് പുരോഗതിയിൽ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമുണ്ടായില്ലെങ്കിൽ ഈ സ്ഥാപനം നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ഇത് തുടർന്നുപോകാൻ കഴിയുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

ഈ പ്രവർത്തനം  എങ്ങനെ നടക്കുന്നുവെന്ന് പലരും സംശയം ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പൊതുജനങ്ങളുടെ അറിവിലേയ്ക്കായി ഈ സൗജന്യ ഭക്ഷണപ്പൊതി വിതരണത്തിന്റെ ചരിത്രവും വർത്തമാനവും ഇവിടെ പങ്ക് വയ്ക്കുന്നു.

തൃപ്തി കല്യാണി സദ്യാലയം തുടങ്ങുമ്പോൾ നിർദ്ധനരായ പത്ത് പേർക്കെങ്കിലും  സൗജന്യമായി ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം നൽകണമെന്ന ആശയം മനസിലുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഇതേ ആശയവുമായി പ്രവാസികളായ ചില അ ഭ്യുദയകാംക്ഷികൾ നമ്മളെ സമീപിക്കുന്നത്. പത്ത് പേർക്കല്ല കുറച്ചുപേർക്കുകൂടി സജന്യ ഭക്ഷണം നൽകാൻ കഴിയും വിധം  ഒരു ക്രമീകരണം ഉണ്ടാക്കി അതിനായി തങ്ങളാൽ കഴിയുന്ന ചെറിയൊരു സാമ്പത്തിക സഹായം നൽകാമെന്നും അവർ അറിയിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് "കനിവ്" എന്ന പേരിൽ മുഖ്യമായും ഏതാനും പ്രവാസികൾ ഉൾപ്പെട്ട ഒരു കൂട്ടായ്മയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത്. ഇരുപത് പേർക്ക് സൗജന്യഭക്ഷണം നലകാമെന്നാണ് ആദ്യം ധാരണയായത്. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ മുപ്പത് പേർക്ക് സൗജന്യ ഭക്ഷണം എത്തിക്കുന്നുണ്ട്. കിടപ്പ് രോഗികളും നിരാലംബരും തീരെ നിർദ്ധനരുമായവർക്കാണ് സൗജന്യ പൊതി നൽകുന്നത്. അത്രത്തോളം ബുദ്ധിമുട്ടില്ല്ലാത്ത ചിലർക്കും മറ്റ് ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്ത് കൂട്ടത്തിൽ സൗജന്യ ഭക്ഷണം നൽകുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെയാണ് എണ്ണം മുപ്പത് ആയത്. 

"കനിവ്" പ്രവർത്തകർ പ്രതിമാസം 5000 രൂപ സ്വരൂപിച്ച് നൽകും. ഇതിനായി മറ്റ് തരത്തിലുള്ള അഭ്യർത്ഥനകളോ പിരിവുകളോ ഒന്നുമില്ല. എന്നാൽ ചില വ്യക്തികളും സംഘടനകളും ഏതെങ്കിലും വിശേഷാവസരങ്ങളിൽ സൗജന്യ ഭക്ഷണം സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് നിരാകരിക്കാറില്ല. ഒരു മാസം 5000 രൂപ മാത്രമേ ഈ ആവശ്യത്തിലേക്ക് സാധാരണ ഗതിയിൽ സ്വീകരിക്കുകയുള്ളൂ. ഏതെങ്കിലും വ്യക്തികളോ സംഘടനകളോ ഒരു മാസം 5000 രൂപ നൽകിയാൽ ആ മാസം പിന്നെ ആരിൽ നിന്നും സാമ്പത്തിക സഹായം സ്വീകരിക്കുകയില്ല. ഉദാഹരണത്തിന് നവംബർ മാസത്തിലെ സൗജന്യ ഭക്ഷണത്തിനുള്ള 5000 രൂപ തട്ടത്തുമല ഗവ. എച്ച് എസ് എസിലെ ഒരു സജീവ പൂർവ്വ വിദ്യാർത്ഥി ഗ്രൂപ്പായ ‘നെസ്റ്റ്’ (2001 ബാച്ച്) നൽകിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കനിവിന്റെ സഹായം നവംബറിൽ ആവശ്യമായി വന്നില്ല. കനിവിൽ നിന്നും നവംബർ മാസത്തിലേക്ക് 1000 രൂപ മുമ്പേ  ലഭിച്ചെങ്കിലും അത് അടുത്ത മാസത്തേക്ക് മാറ്റി വച്ചിട്ടുണ്ട്. 

ചില പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ വ്യക്തികൾ ഭക്ഷണപ്പൊതിക്കുള്ള ചെലവ്  സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് സ്വീകരിക്കാറുണ്ട്.  ഉദാഹരണത്തിന് തട്ടത്തുമലയിൽ റേഷൻ കട നടത്തുന്ന അനിൽ കുമാർ തന്റെ ഇളയ മകളുടെ ജന്മ ദിനം പ്രമാണിച്ച് അന്നേ ദിവസം അഞ്ച് പേർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകാനുള്ള തുക നൽകിയിരുന്നു. മറ്റൊരു ദിവസം ഹെൽത്ത് ഇൻസ്പെക്ടറായ റാഫി സാറിന്റെ പിതാവിന്റെ ചരമ ദിനം പ്രമാണിച്ച് ഒരു ദിവസത്തെ ഭക്ഷണത്തിനുള്ള തുക സ്പോൺസർ ചെയ്തിരുന്നു. പ്രവാസിയായ അസിം സിപ്പി ലീവിൽ നാട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ഒരു ദിവസം അഞ്ചു പേർക്കുള്ള ഭക്ഷണം നൽകാനുള്ള തുക നൽകിയിരുന്നു. ഇതെല്ലാം അവർ സ്വമേധയാ വന്ന് നൽകിയതാണ്. അത്തരം പ്രത്യേക സ്പോൺസറിംഗ് ഉള്ളപ്പോൾ അവർ നൽകുന്ന തുകയ്ക്കനുസരിച്ച്  സ്പെഷ്യൽ പൊതിയാണ് നൽകുന്നത്.  ഇതിനും പുറമെ പ്രവാസിയായ മാവിള നിസാം തന്റെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിയുടെ ജനനം പ്രമാണിച്ച് തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കൽ കോളേജ് ആശുപത്രിയിലേയ്ക്ക്  ഒരു ദിവസം നൂറ് പേർക്ക് ഭക്ഷണം സ്പോൺസർ ചെയ്യുകയും പറഞ്ഞ ദിവസം ഞങ്ങൾ അത് മെഡിക്കൽ കോളേജ് ആശുപത്രിയിൽ എത്തികുകയും ചെയ്തു. 

ഇനി  മറ്റൊരു കാര്യം ഏതെങ്കിലും ഒരു മാസം കനിവ് ഉൾപ്പെടെ ആർക്കും  ഒരു തുകയും നൽകാൻ കഴിയാതെ വന്നുപോയാലും സൗജന്യ ഭക്ഷണം തൃപ്തി കല്യാണി നൽകും. ഇതെങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു എന്ന് അദ്ഭുതം കൊള്ളുന്നവരോട് ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ. നഷ്ടമില്ലാതെ ദാനമില്ല. അല്പം നഷ്ടം സഹിച്ചു തന്നെയാണ് തൃപ്തി കല്യാണി ഈ പ്രവർത്തനം നടത്തുന്നത്.  തൃപ്തി കല്യാണിയിൽ ഒരു സാധാരണ ഊണിന്റെ വില നിലവിൽ 50 രൂപയാണ് (മീനില്ലാതെ 50 രൂപയും മീനുണ്ടെങ്കിൽ 70 രൂപയുമാണ് നിലവിലെ വില്പനവില). അതു വച്ചു കണക്കുകൂട്ടിയാൽ  മുപ്പത് പേർക്ക് ഒരു ദിവസം ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം നൽകുന്നതിന് 1500 രൂപയാകും. പതിവായി ആഴ്ചയിൽ നാല് ദിവസമാണ് സൗജന്യ ഭക്ഷണം  നൽകാൻ തീരുമാനമെങ്കിലും ഇപ്പോൾ അഞ്ചു ദിവസം നൽകുന്നുണ്ട് (തിങ്കൾ, ചൊവ്വ, ബുധൻ, വ്യാഴം വെള്ളി).ശനി ഞായർ ദിവസങ്ങളിലും കടയിലെത്തുന്ന കുറച്ചു പേർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നുണ്ട്. ചിലർക്ക് ഈ ദിവസങ്ങളിലും കഴിയുമെങ്കിൽ  ഭക്ഷണം കൊണ്ടു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. 

  

ചുരുക്കത്തിൽ പ്രതിമാസം 10000 നു മേൽ രൂപാ ചെലവ് കണക്കാക്കാവുന്ന സേവനമാണ് ചെയ്യുന്നതെങ്കിലും ഈ പ്രവർത്തനം നിലച്ചുപോകാതെ കൊണ്ടുപോകാൻ സന്മനസ്സുള്ളവർ സ്വമേധയാ നൽകുന്ന ചെറിയ കൈത്താങ്ങുകൾ മാത്രം വാങ്ങി ഈ പ്രവർത്തനം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോകാനാണ് ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം. മാത്രവുമല്ല ഇത് തൃപ്തി കല്യാണിയുടെ കച്ചവടത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ ഇവിടെ വന്ന് വില നൽകി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ഓരോരുത്തരും ഈ ചെറിയ കാരുണ്യപ്രവർത്തനത്തിൽ അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും പങ്കാളിയാകുകയാണ്. ഞങ്ങളുടെ സ്ഥാപനം വളരുകയാണെങ്കിൽ സൗജന്യ ഭക്ഷണം ഇനിയും കൂടുതൽ ആളുകൾക്ക് നൽകണം എന്നുതന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. പലരും ചോദിച്ചിരുന്നു ഇപ്പോൾ ഒരു നേരത്തെ ആഹാരത്തിനു വകയില്ലാത്തവർ നാട്ടിൽ ഉണ്ടോയെന്ന്. ഈ സംശയം ഞങ്ങൾക്കുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ സൗജന്യ ഭക്ഷണത്തിന് അർഹതപ്പെട്ടവരെ കണ്ടെത്താനിറങ്ങിയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഈ സംശയം മാറി. രോഗ പീഡകളാലും ഭാരിച്ച ചികിസ്താ ചെലവുകളാലും ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവരും ഒരു നേരത്തെ അന്നത്തിനു തന്നെ വക കണ്ടെത്താൻ പ്രയാസപ്പെടുന്നവരും നമുക്കിടയിൽ ധാരാളമുണ്ട്.   ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നവരിൽ എല്ലാവരും അത്രമേൽ പട്ടിണിയുള്ളവരല്ല. എന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം നൽകുന്നവരിൽ ഭൂരിപക്ഷം ആളുകളെക്കുറിച്ചും നിങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചാൽ മനസ്സിലാകും ഓരോരോ മനുഷ്യരുടെ ദയനീയമായ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ!

ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നത് അത്ര വലിയ ഒരു ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനമായൊന്നും കണക്കാക്കുന്നില്ല. ഭക്ഷണമാണ് മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും പ്രാഥമികമായ ആവശ്യം. അതിനു ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവരുണ്ടെങ്കിൽ അവർക്ക് ഒരു നേരമെങ്കിലും ഭക്ഷണം നൽകുന്ന ഒരു മാതൃക ഞങ്ങൾ കാണിക്കുന്നുവെന്ന് മാത്രം. ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഭക്ഷണം നൽകുന്നവർക്ക് ഉൾപ്പെടെ പഞ്ചായത്തോ വ്യക്തികളോ മറ്റ് സംഘടനകളോ ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണമെങ്കിലും നൽകാൻ തയ്യാറായാൽ ഞങ്ങൾ കനിവുൾപ്പെടെയുള്ള സംഘടനകളുമായും മറ്റ് സുമനസ്സുകളുമായും കൈകോർത്തുകൊണ്ട് ഈ പ്രവർത്തനം നിർത്തി ഇതിനു പകരം മറ്റെന്തെങ്കിലും ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തും. 

ദോഷൈക ദൃഷ്ടിയുള്ളവർക്ക് ഞങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശശുദ്ധിയെയും സംശയിക്കാം. ഞങ്ങളുടെ ബ്യിസിനസിന്റെ പരസ്യമല്ലേ ഇതൊക്കെയെന്ന്. അവർക്കുള്ള മറുപടി ഇതാണ്. അതെ, തൃപ്തി കല്യാണി ഒരു ബ്യിസിനസ് സംരഭവും സ്വയം തൊഴിൽ സംരംഭവും തന്നെയാണ്. വരുമാനം തന്നെ അതിന്റെ ലക്ഷ്യം. പണച്ചെലവുള്ള ഏത് നല്ല പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തണമെങ്കിലും അർക്കായാലും വരുമാനമുണ്ടായാലേ പറ്റൂ. ഞങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാനും ഒപ്പം ജീവിതക്ലേശങ്ങളുള്ള കുറച്ചുപേർക്കെങ്കിലും ആശ്വാസമേകാനും  സമൂഹത്തിന് ഉപകാരപ്പെടുന്ന മറ്റെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനും ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഒരു തെറ്റല്ലെന്ന വിശ്വാസമാണ് ഞങ്ങൾക്കുള്ള സ്വയം പ്രചോദനം. ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിനെക്കാൾ എത്രയോ വലിയ പല സാമൂഹ്യസേവന പ്രവർത്തനങ്ങളും നടത്തുന്ന, നടത്താൻ സഹായിക്കുന്ന വേറെയും സഹോദര സ്ഥാപനങ്ങൾ നാട്ടിൽ ഉണ്ട്.  അവരും നമുക്ക് പ്രചോദനമാണ്. ചെറുതെങ്കിലും ഞങ്ങളെക്കൊണ്ട് പറ്റുന്നത് ഞങ്ങളും ചെയ്ത് കാണിക്കുന്നുവെന്ന് മാത്രം. വേണമെന്ന് മനസ്സുവച്ചാൽ ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ എല്ലാവർക്കും  സാധിക്കും. അതെ, ഞങ്ങളുടേത് ഒരു മാതൃക മാത്രം!

ബിനീഷ് ബാസ്റ്റയുടെ പ്രതിഷേധം

ബിനീഷ് ബാസ്റ്റയുടെ പ്രതിഷേധം
'
ബിനീഷ് ബാസ്റ്റ് എന്നൊരു നടനും അനിൽ രാധാകൃഷ്ണമേനോൻ എന്നൊരു സംവിധായകനുമുണ്ടെന്ന വിവരം കിണറ്റിലെ തവളയായ ഞാനിപ്പോഴാണറിയുന്നത്. ഈ പുതിയ അറിവ് സമ്മാനിച്ച വിവാദത്തിനു നന്ദി.

ജാതിയുടെ പേരിലാണ് അനിൽ രാധാകൃഷ്ണ മേനോൻ ബിനീഷ് ബാസ്റ്റുമായി വേദി പങ്കിടാൻ തയ്യാറാകാതിരുന്നതെങ്കിൽ ഒരു ഡി.എൻ.എ ടെസ്റ്റ് നടത്തി പിതാവ് മറ്റൊരു മേനോൻ തന്നെയെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തിയ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഞ്ചാറ് തലമുറകൾക്ക് മുമ്പുള്ളവരും മേനോൻമാർ തന്നെയാണെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തുകയും ചെയ്തിട്ട് വേണം ജാത്യാഹങ്കാരം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ. അത് അദ്ദേഹമല്ല മറ്റാരായാലും.

അതല്ല ഒരാകാശത്ത് രണ്ട് സൂര്യന്മാർ വേണ്ടെന്ന ചിന്തയിലാണെങ്കിൽ, ഒരു സംവിധായകനും നടനും വന്നാൽ കൂടുകൾ ശ്രദ്ധ കിട്ടുന്നത് നടനായിരിക്കുമെന്ന ചിന്തയിലാണെങ്കിൽ അതൊരു ഈഗോ പ്രശ്നം മാത്രമാണ്. അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ തീരുമാനിക്കാനുള്ള ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം.

പക്ഷെ വിവാദത്തെത്തുടർന്നുള്ള സംഭാഷണങ്ങളിൽ മിതത്വവും മാന്യതയും കാണുന്നുണ്ട്. ചബിനീഷ് ബാസ്റ്റിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ അത് തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിട്ടാണെങ്കിലും ധീരമായ പ്രതികരണം. ബിനീഷ് ബാസ്റ്റ് തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ അതിനുത്തരവാദികൾ കോളേജ കൃധതരും കോളേജ് യൂണിയനുമൊക്കെയാണ്. എന്തായാലും ഈ വിഷയത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടവർ എല്ലാം ഒത്തിരുന്ന് ഒരു സ്ഥിരീകരണം ആവശ്യമാണ്‌. അല്ലെങ്കിൽ കൺഫ്യൂഷൻ തീരില്ല.

മറ്റൊരു കാര്യം ചോദിക്കുവാനുള്ളത് ഇത്തരം പരിപാടികളിലൊക്കെ സിനിമാ നടന്മാരെയും സംവിധായകരെയുമൊക്കെ തന്നെ വിളിക്കണമെന്ന് എന്താണിത്ര നിർബന്ധം?  പലആളെക്കൂട്ടാ പള്ള തന്ത്രമല്ലേ? അതു പലർക്കും നല്ല തുക കൊടുത്തിട്ട്. മറ്റൊരു മേഖലയിൽ ഉള്ളവർക്കും അതിനുള്ള യോഗ്യതയില്ലേ? ഈ അനിൽ രാധാകൃഷ്ണമേനോനെ വിളിക്കുമ്പോൾ തന്നെ താനൊരു പ്രാസംഗിക നൊന്നുമല്ല എന്ന് സംഘാടകരോട് പറഞ്ഞുവെന്നാണ് പറയുന്നത്.
ഒരു യോഗത്തിൽ വന്നാൽ വല്ലതും രണ്ട് നല്ല വർത്തമാനം പറയാൻ കഴിയുന്നവരെ വിളിച്ചാലെന്താ കുഴപ്പം?

(ആരെയും കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും നമ്മെ വിളിക്കു. ചില കൈയ്യിലിരിപ്പുകൾ കൊണ്ട് ഇവിടെ നാട്ടിൽ ഒന്ന് രണ്ട് വാർഡിലൊക്കെ നമ്മളും സെലിബ്രിറ്റികളാ! പക്ഷെ വണ്ടിക്കൂലി തരണം. ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാ. സിനിമാ ഫീൽഡിലുള്ളവരൊക്കെ വന്ന് വിളമ്പുന്നതിനെക്കാൾ മണ്ടത്തരങ്ങൾ നമുക്ക് വിളമ്പാൻ കഴിയും!)

ആരോഗ്യമേഖലയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകണം

 ആരോഗ്യമേഖലയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകണം

വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ആവോളമായി. ഇനി വാരിക്കോരി ചെലവഴികേണ്ടത് ആരോഗ്യ മേഖലയ്ക്കാണ്. ചോരാത്ത ഒരു മേൽക്കൂരയും ഇരിക്കാൻ കുറച്ചു ബഞ്ചുകളും വച്ചെഴുതാൻ കുറച്ചു മേശകളും ബ്ലാക്കോ വൈറ്റോ ബോർഡുകളും കാറ്റു കിട്ടാനും പ്രത്യേകിച്ച് കൊതുക് കയറാതിരിക്കാനും വേണ്ടുന്ന ഫാനുകളും ഏതാനും പ്രൊജക്ടറുകളും ലാപ്ടോപ്പുകളുമായാൽ തന്നെ പഠനത്തിനുള്ള സൗകര്യങ്ങളായി. എന്നാൽ സർക്കാർ ആശുപത്രികളുടെ കാര്യം അങ്ങനെയല്ല. എണ്ണിപ്പറഞ്ഞാൽ തീരാത്തത്ര അപര്യാപ്തതകൾ സർക്കാരാശുപത്രികൾക്കുണ്ട്. സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിൽ ലഭിക്കുന്ന എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും അതേ അളവിലും അതേ വേഗത്തിലും സർക്കാർ ആശുപത്രികളിൽ സൗജന്യമായി ലഭിക്കണം. അല്ലെങ്കിലെന്ത് ധർമ്മാശപത്രി? 

കാലാനുസൃതം കേവലം ആപേക്ഷിമായ നേരിയ പുരോഗതികൾക്കപ്പുറം സത്യത്തിൽ ആധുനിക ചികിത്സാ സംവിധാനങ്ങളുടെയും രോഗനിർണ്ണയ സംവിധാനങ്ങളുടെയും വളർച്ചയ്ക്ക് ആനുപാതികമായി എന്ത് വികസനമാണ് ആരോഗ്യ മേഖലകളിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത്? സർക്കാർ ആശുപത്രികളിൽ എത്തുന്ന പാവങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന ബഹുവിധ പ്രയാസങ്ങൾ ഇന്നും വിവരണാതീതമാണ്. ഇത്രയധികം ഡോക്ടർമാർ പഠിച്ചിറങ്ങുന്ന നാട്ടിൽ ഒരു ഡോക്ടറെ കാണാൻ എത്രയോ മണിക്കൂറുകൾ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണ്? വെളുപ്പാൻ കാലത്തേ പോയി തുണ്ടെടുത്ത്  വൈകുവോളം.രോഗികൾ ഊഴം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഗതികേടിന് ഇനിയും പരിഹാരം കാണാൻ കഴിയാത്തതെന്തുകൊണ്ട്? 

പല ആധുനിക രോഗ നിർണ്ണയ സംവിധാനങ്ങളും സർക്കാർ ആശു പത്രികളിൽ ഇനിയുമെത്തിയിട്ടില്ല. ഉള്ളവയിലാകട്ടെ ഒരു രോഗി ബുക്ക് ചെയ്തിട്ട് മാസങ്ങളോളം ഊഴം കാത്ത് കഴിയണം. ഇനി ഊഴം വന്ന് ഒരു ടെസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞാലോ റിസൾട്ടിനായി മാസങ്ങൾ തന്നെ ചിലപ്പോൾ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരും. ഇതിനിടയിൽ സീരിയസായ രോഗങ്ങൾ ഉള്ളവർ മരിച്ചു പോയെന്നും വരാം. സർക്കാർ ആശുപത്രികളിലും പുറത്തും സർക്കാർ ചെലവിൽ രോഗനിർണ്ണയ സംവിധാനങ്ങൾ നാടൊട്ടുക്ക് സ്ഥാപിക്കണം. സർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഡയഗ്‌നോസിസ് സെന്ററുകളുടെ സ്ഥാപനത്തിനും നടത്തിപ്പിനും മേൽനോട്ടത്തിനുമായി ഒരു പ്രത്യേക വകുപ്പ് തന്നെ രൂപീകരിച്ച് അതിനാവശ്യമായ ഫണ്ടിംഗും നടത്തേണ്ട കാലം അധിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. ആയുർദൈർഘ്യം സമ്പന്നന്റെ മാത്രം അവകാശമാകുന്നിടത്ത് സമത്വമില്ല. സമത്വമെന്നാൽ പാവപ്പെട്ടവർക്കു കൂടി അസുഖങ്ങളെ കുറച്ച് ആയുസ് നീട്ടാനുള്ള അവകാശങ്ങൾ കൂടി ലഭ്യമായിരിക്കുക എന്നതാണ്.

വാപ്പയുടെ ഓർമ്മകളിൽ

വാപ്പയുടെ ഓർമ്മകളിൽ

എൺപത്തിയേഴാം വയസ്സിൽ മരണപ്പെട്ട എന്റെ പിതാവിനെക്കുറിച്ച് നിരന്തരമെഴുതുമ്പോൾ നിങ്ങളിൽ പലരും ചിന്തിച്ചേക്കാം ഓ, ഇവനു മാത്രമേ  അച്ഛനുണ്ടായിരുന്നുള്ളോ  ഇത്രമാത്രം ഓർക്കാനും എഴുതാനും ഒരു വാർദ്ധക്യമരണത്തിൽ  എന്തിരിക്കുന്നുവെന്ന്! എന്നാൽ എനിക്ക് എന്തിനെക്കാളും, എല്ലാറ്റിനെക്കാളും വലുത് എന്റെ പിതാവായിരുന്നു. അതെ, ദൈവത്തെക്കാളും ഉയരെയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന് എന്റെ മനസ്സിലുള്ള സ്ഥാനം. എന്റെ മതാവിനും അതുതന്നെ സ്ഥാനം. അതുകൊണ്ട് ഇടയ്ക്കിട  എന്റെ വാപ്പായെകുറിച്ച് എഴുതിയും പറഞ്ഞും ഞാനെന്റെ ഓർമ്മകളിൽനിന്ന്  മായാതെ മറയാതെ ജീവിപ്പിക്കും. അതെന്റെ ആത്മസായൂജ്യമാണ്. എന്റെ ഓർമ്മകളിൽ, എന്റെ ചിന്തകളിൽ, എന്റെ ഓരോ നാഡിഞരമ്പിലും  അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും മരിക്കാത്ത ഒരു അമാനുഷനാണ്.  മാതാപിതാക്കളെ അളവറ്റ്  സ്നേഹിക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കുമുള്ള സമർപ്പണം കൂടിയാണ് എന്റെ ഈ സ്മരണാഞ്ലികൾ! ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടൊരാളുടെ വില നമ്മളിൽ എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കിയെന്നിരിക്കില്ല.

എന്റെ സ്നേഹനിധിയായ,  കരുണാമയനായ –ക്ഷമിക്കുക അങ്ങനെയല്ലാതെ അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി എനിക്ക് ഒന്നും പറഞ്ഞു തുടങ്ങാനാകില്ല- വാപ്പ എ. ഇബ്രാഹിംകുഞ്ഞ്സാർ മരണപെട്ടത് കഴിഞ്ഞ തിരുവോണനാളിലായിരുന്നു. മരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് എൺപത്തിയേഴ് വയസ്സ് പ്രായമുണ്ടായിരുന്നു എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തെ സംബന്ധിച്ച് എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഘടകമേയല്ല. നൂറു വയസ്സോ അതിനുമപ്പുറമോ അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരിക്കണമെന്ന അത്യാഗ്രഹവുമായി വാപ്പയെ ശുശ്രൂഷിച്ചുപോന്ന ഞങ്ങൾക്ക് വാപ്പയുടെ മരണം എൺപത്തിയേഴാം വയസ്സിലും അകാലത്തിലെ മരണമാണ്. കാരണം അദ്ദേഹം ഒപ്പമില്ലാത്ത ഒരു ജീവിതം സങ്കല്പിക്കാനേ ഞങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അത്രമേൽ നമ്മളെ സ്നേഹിച്ച, നമ്മൾ  സ്നേഹിച്ച് കൊതിതീരാത്ത, നമ്മളെ സ്നേഹിച്ച്  കൊതി തീരാത്ത അതിരുകളില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ,  കാരുണ്യത്തിന്റെ ഒരു കലവറയായിരുന്നു  അദ്ദേഹം.

കഴിഞ്ഞ വർഷം ഇതുപോലൊരു  തിരുവോണനാളിലും വപ്പയെയും കൊണ്ട്  ഞാനും ഉമ്മയും ആശുപത്രിയിലായിരുന്നു. കുറെ ദിവസമായിരുന്നു ആശുപത്രിയിൽ എത്തിയിട്ട്. രാവിലെ അല്പം പ്രയാസങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും അന്നുതന്നെ നീണ്ടൊരുറക്കത്തിലേയ്ക്ക് വഴുതി വിഴുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഒരു ഇഞ്ചക്ഷന്റെ ബലത്തിൽ സുഖമായൊന്നുറങ്ങുന്നത് കണ്ട് ദിവസങ്ങളോളമുള്ള ഉറക്കമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് മുക്തമായല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തിൽ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു നമ്മൾ. അല്ലാതെ വാപ്പ മരിക്കുന്നതിനെ പറ്റി ചിന്തിക്കാനോ അത് കാത്തിരിക്കാനോ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ലല്ലോ. എത്രയോ തവണ മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ട് മരണമെന്ന ആ മഹപാതകിയെ അതിജീവിച്ചതാണ് വാപ്പ. ആ സന്ദർഭത്തെ മുതലെടുത്താണ് മരണം പാത്തു പതുങ്ങി ഉറക്കത്തിലായിരുന്ന വാപ്പയുടെ ദേഹത്തിനല്ല്ലിൽ അന:ധികൃതമായി  പ്രവേശിച്ച് ആ ജീവൻ മോഷ്ടിച്ച് കടന്നുകളഞ്ഞത്.

മരണം നമ്മളെ കബളിപ്പിക്കുന സമയങ്ങളിൽ ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്ന് വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. വാപ്പയെ കാണാൻ വന്ന ബന്ധുക്കളുമായി സൊറപറഞ്ഞ് ഉമ്മ വാപ്പയുടെ അരികിൽതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വാപ്പ ഉണർന്നിരുന്നെങ്കിൽ അല്പം  കഞ്ഞിയെങ്കിലും കൊടുക്കാമായിരുന്നു എന്ന് കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു നമ്മൾ .വാപ്പ ഉണർന്നിട്ട് വല്ലതും സംസാരിച്ചിട്ട് പോകാനിരിക്കുകയായിരുന്നു അന്നു വന്ന ബന്ധുക്കൾ. വൈകുന്നേരത്തോടെ ഉറക്കം അല്പം നീണ്ടുപോകുന്നല്ലോ, ഇനി  മതിയെന്ന് കരുതി ഞങ്ങൾ വിളിച്ചുണർത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത് നമ്മളെയെല്ലാം കബളിപ്പിച്ച് പാത്തു പതുങ്ങിയെത്തിയ മരണം ആ ജീവനുംകൊണ്ട് കടന്നുകളഞ്ഞത്. അതോ ഇനി നമ്മളാരും  വാപ്പയ്ക്കു വേണ്ടി പ്രയാസപ്പെടേണ്ട, ഈ വേദനയൊന്നും താങ്ങാൻ എനിക്ക് ഇനി വയ്യതാനും, ഞാനങ്ങ് പോയേക്കാം  എന്നു പറഞ്ഞ് മരണത്തെ വിളിച്ചു വരുത്തി നമ്മളോട് യാത്രപോലും പറയാതെ വാപ്പ പോയതാണോ? വാർദ്ധക്യത്തിൽ സാധാരണമെന്ന പോലെ ചക്രശ്വാസം വലിച്ച് കണ്ടു നിൽക്കുനവരെ പ്രയാസപ്പെടുത്താതെ ആ ഒരുറക്കത്തിൽ നിന്ന് വാപ്പ  മന:പൂർവ്വം ഉണരാതിരുന്നതാണോ? എങ്ങനെയായാലും അത് വാപ്പയുടെ അവസാനത്തെ ഉറക്കമായിരുന്നു.

മരണം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുമ്പോഴും അതുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ പ്രയാസപ്പെട്ട ആനിമിഷങ്ങൾ ഇന്നും മനസ്സിൽ നിന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നു. വാപ്പ മരിച്ചുവെന്ന് ആരോടും വീളിച്ചു പറയാൻ തന്നെ മടിച്ചു നിന്ന നിമിഷങ്ങൾ! ദിവസങ്ങളോളം കല്ലമ്പലത്തിനടുത്തുള്ള  ആ സ്വകാര്യ ആശുപത്രയിൽ ഐ സി യൂണിറ്റിലും അതിനോട് ചേർന്നുള്ള എച്ച് ഡി റൂമിലുമായി കിടത്തിയിരുന്ന വാപ്പയെ രണ്ട് മൂന്ന് ഡയാലിസുകൾ തുടർച്ചയായി നടത്തി ഒരുവിധം രോഗശമനം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ സാധാരണ മുറിയിലേക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു. ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം കൂടി കഴിയുമ്പോൾ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്ത് വീട്ടിൽ പോകാമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നു ഡോക്ടർമാരും നമ്മളും. വാപ്പ പലപല ആശുപത്രികളിലായി ഒരുപാട് തവണ കിടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രയാസങ്ങൾ അനുഭവിച്ചത് ഈ ആശുപത്രിവാസ കാലത്തായിരുന്നു. ടോയ്ലറ്റിലെ ചെറിയൊരു വീഴ്ചയിൽ ഒരു കൈക്ക് പൊട്ടലുണ്ടായി ആ കൈയുടെ ശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടിടം മുതൽക്കായിരുന്നു അസുഖങ്ങളെല്ലാം ഗുരുതരമായി മാറിയത്.

അനസ്തേഷ്യ നൽകി കൈക്ക് ഓപ്പറേഷൻ നടത്തണമെന്നും നടത്തേണ്ടെന്നും രണ്ടഭിപ്രായം വന്നപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ വിഷമിച്ചിരുന്നു. അനസ്തേഷ്യയുടെ ഡോക്ടർ അതിൽ അല്പം റിസ്ക് ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞതു മുഖവിലയ്ക്കെടുത്താണ് ആ ഓപ്പറേഷൻ ഒഴിവാക്കിയത്. ദീർഘസ്നാളായി നെഫ്രോളജി ട്രീറ്റ്മെന്റിലിരിക്കുന്ന, ഇടയ്ക്കിടെ കടുത്ത ശ്വാസം മുട്ട് വന്ന് മരണവെപ്രാളപ്പെടുന്ന ഒരു രോഗിക്ക് അനസ്തേഷ്യ നൽകി ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തുന്നതിനോട് ഡോക്ടർമാർക്കിടയിലും ബന്ധുക്കൾക്കിടയിലും രണ്ട് പക്ഷമുണ്ടായപ്പോൾ അത് വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സർജറിക്കിടയിൽ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ അതിന്റെ ദു:ഖം പിന്നെ ഒരിക്കലും മാറില്ല. അല്പം വേദനകളും അസ്വസ്ഥതകളും അനുഭവിച്ചാലും ഒരു  ദിവസമെങ്കിലും വാപ്പ അധികം ജീവിക്കണമെന്നായിരുന്നു നമ്മുടെ മോഹം. ആ തീരുമാനത്തിന് ന്യായീകരണമുണ്ടെങ്കിലും ആ സർജറി ചെയ്യാതിരുന്നതിൽ പിന്നീട് എനിക്ക് വലിയ പശ്ചാത്താപം തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു പക്ഷെ ആ അനസ്തേഷ്യയോ സർജറിയോ  കാരണമായി മരണപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽപോലും ഇത്രയും നിരാശ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ലെന്ന ചിന്ത എപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ പലപ്പോഴും  രൂപപ്പേടാറുണ്ട്; ഇനി അതൊന്നും ചിന്തിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ലെങ്കിലും!  

കഴിഞ്ഞ തിരുവോണദിനം ഒരു ആഗസ്റ്റ് 25 ആയിരുന്നു. അതാണ് എന്റെ പിതാവ് എ. ഇബ്രാഹിംകുഞ്ഞ് സാറിന്റെ ചരമദിനം. അന്നൊരു തിരുവോണമായിരുന്നതുകൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സിൽ ആ കലണ്ടർ തീയതിയെക്കാൾ തിരുവോണമാണ് മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത്. വാപ്പാക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ദിവസങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു തിരുവോണം. അന്ന് ഉച്ചയ്ക്കും സായാഹ്നത്തിനും ഇടയ്ക്കുള്ള ഏതോ ഒരു സമയത്താണ് വാപ്പയുടെ ശരീരവും ജീവനും തമ്മിലുള്ള വിനിമയബന്ധം നിലച്ചുപോയത്. പക്ഷെ അതൊക്ക ഭൗതികമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ മാത്രം. എന്റ് ശരീരവും ജീവൻ എന്ന അദ്ഭുതവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം  നിലച്ചു പോകും വരെ എന്റെ ആത്മാവബോധങ്ങളിലെപ്പോഴും ഒരിക്കലും മരിക്കാത്ത ഒരു അദ്ഭുതമനുഷ്യനായി എന്റെ വാപ്പാ ഉണ്ടായിരിക്കും!